Δεν μπορείς να σβήσεις τις κακές αναμνήσεις, αλλά μπορείς να δημιουργήσεις νέες, όμορφες. Οι μετανάστες και οι πρόσφυγες που έρχονται στη δράση μας στα Χανιά, έχουν περάσει πολύ δύσκολα και προσπαθούμε να τους βοηθάμε, έχοντας πάντα ως κίνητρό μας, την αγάπη. Ο Ασάντι* από το Αφγανιστάν είναι ένας από τους πολλούς που έχουν λάβει βοήθεια στο χώρο μας. Όταν έφτασε στον χώρο μας, ήταν 60 ετών και ενώ έχει 7 παιδιά, στην Ελλάδα ήρθε με τη γυναίκα του, τις τρεις κόρες του και ένα γιο, που ήταν ψυχολογικά άρρωστος.
Μια εικόνα, χίλες λέξεις…
Η Αφγανή μαθήτρια στη φωτογραφία είναι μητέρα 4 παιδιών και δεν έχει επιτρέψει τίποτα να τη σταματήσει από τη δίψα της για μάθηση… ούτε η βροχή, ούτε ο καύσωνας, ούτε τα παιδιά, ούτε τα πολλά προβλήματα που συχνά αντιμετωπίζει. Όταν ήταν έγκυος στο τελευταίο της παιδάκι, ξεκίνησε τα μαθήματα φαρσί και τις Βιβλικές μελέτες στο Κέντρο μας και ύστερα καθ’ όλη τη διάρκεια της καραντίνας έκανε εξάσκηση. Σύντομα θα πάει στο προχωρημένο τμήμα φαρσί και παράλληλα θα ξεκινήσει μαθήματα αγγλικών! Είμαστε πολύ περήφανοι για την επιμονή της, που δίνει μαθήματα ζωής σε όλους όσους βρισκόμαστε γύρω της!
Υπηρετώντας τα μικρά παιδιά
Πόσο χαιρόμαστε, όταν μας δίνεται η ευκαιρία στις δύσκολες ώρες να βάλουμε λίγο χρώμα στη ζωή των παιδιών και ένα χαμόγελο! Τη μέρα που η μικρή ασθενής μας ήρθε στο παιδιατρείο μας είχε κρύο. Τα ποδαράκια της ήταν παγωμένα και φορούσε πεδιλάκια. Γρήγορα το προσωπικό μας φρόντισε να της βρει κάλτσες και παπουτσάκια, τα οποία η μικρή φόρεσε με πολύ μεγάλο ενθουσιασμό.
«Ένιωσα ελεύθερος & χαρούμενος!»
Ο Ραντίν* έφτασε στην Ελλάδα σε ηλικία 35 ετών από το Ιράν. Ταλαιπωρημένος και φορτωμένος με ένα μακρύ προσφυγικό ταξίδι στις «πλάτες» του, βρέθηκε πριν από περίπου 3 χρόνια στους «κόλπους» του Κέντρου μας στα Χανιά της Κρήτης. Αρχικά έλαβε κάποια ρούχα και ξεκίνησε να παρακολουθεί μαθήματα αγγλικών όμως, με τον καιρό, φάνηκε ότι αυτό που του έλειπε περισσότερο ήταν η παρέα. Ξεκίνησε λοιπόν, να επισκέπτεται την αίθουσα 2-3 φορές την εβδομάδα και καθόμασταν μαζί του για να πιούμε ένα καφέ και να μάθουμε τα νέα του.
Η Ιστορία της Σύλβια
Η 34χρονη Σύλβια* ήταν έγκυος στο 5ο παιδί και ενώ διένυε τον 4ο μήνα της εγκυμοσύνης, ο φίλος της την παράτησε. Μόνη και εγκαταλελειμμένη, έψαχνε από κάπου να «πιαστεί»… Όταν τη γνωρίσαμε από μια οργάνωση που βοηθάει πρώην θύματα trafficking, τα πρώτα τρία παιδιά της ζούσαν με τη μητέρα της πίσω στην πατρίδα της, τον Άγιο Δομίνικο, ενώ εκείνη μεγάλωνε το μικρότερο στην Ελλάδα.
Τα όνειρα του μικρού Νεκτάριου
Είμαστε πολύ χαρούμενοι, γιατί από το 2016 μέχρι σήμερα 74 παιδιά από την κοινότητα Ρομά στα Άνω Λιόσια έχουν καταφέρει να μπούνε στο εκπαιδευτικό σύστημα και να ξεκινήσουν το σχολείο μέσω του Κέντρου μας! Συγκεκριμένα φέτος εγγράφηκαν 22 νέοι μαθητές!
Απαντήσεις που ξαφνιάζουν
Πριν από 5 χρόνια είχε ένα αυτοκινητιστικό ατύχημα με τον άντρα της και βρεθήκαν και οι δυο τους κάτω από μία νταλίκα. Το αμάξι τους διαλύθηκε εντελώς και πετάχτηκε, όμως εκείνοι δεν έπαθαν ούτε μία γρατζουνιά!
Επιθυμία για τον Λόγο του Θεού
«Καθώς βρισκόμασταν σε ένα χωριό των Τρικάλων, άφησα μία σακούλα με μία Καινή Διαθήκη σε μία πόρτα και γύρισα να φύγω. Είχα προχωρήσει λίγα μέτρα και τότε άκουσα κάποιον από πίσω μου να φωνάζει και να με κυνηγά. Στην αρχή τρόμαξα γιατί δεν καταλάβαινα τη γλώσσα που μιλούσε, όμως, σύντομα…
Η Χώρα μας το έχει ανάγκη!
Δεν γνωρίζουμε ποτέ και πώς θα ανταποκριθεί αυτός που έχουμε απέναντί μας όταν του προσφέρουμε μία δωρεάν Καινή Διαθήκη! Ιστορίες σαν την παρακάτω μας ενθαρρύνουν, ώστε να συνεχίζουμε τη διανομή δυναμικά, με πείσμα, χαρά και πολύ ενθουσιασμό. Καθώς προχωρούσα στην παραλία της Ιτέας και μοίραζα Καινές Διαθήκες, με σταμάτησε μια…
Από την καχυποψία στην αποδοχή
«Τα πράγματα ήταν δύσκολα. Το αμάξι μας είχε εγκλωβιστεί σε ένα αδιέξοδο ενός δυσπρόσιτου χωριού στα Τρίκαλα και όλα έδειχναν ότι θα περνούσε ώρα μέχρι να βρισκόταν μια λύση. Μην χάνοντας χρόνο, βρήκα ευκαιρία και πήγα σε ένα σπίτι να δώσω μια Καινή Διαθήκη. Η οικογένεια που έμενε εκεί με…










