Όταν η βάρκα τους αναποδογύρισε στα σύνορα Τουρκίας-Ελλάδας, η Ζεηνάπ συνειδητοποίησε ότι δεν έχασε μόνο τον άντρα της και τις 2 κόρες της, αλλά και την ελπίδα της για το μέλλον. Οι μόνοι, που διασώθηκαν από την οικογένειά της, ήταν εκείνη και ο 8χρονος γιος της, που έπασχε από σύνδρομο down.
Μητέρα και γιος επέστρεψαν στην πατρίδα τους για να κηδέψουν τα αγαπημένα τους πρόσωπα που τόσο άδικα χάθηκαν στον βυθό της θάλασσας. Όταν γύρισαν στο Ιράκ, όμως, τους περίμενε μία έκπληξη -η Ζεηνάπ ήταν έγκυος. Πέρασε λίγος καιρός και γέννησε ένα αγοράκι. Παρά τις δυσκολίες, οι συγγενείς δεν στήριξαν την ταλαιπωρημένη μητέρα, αλλά την άφησαν στο περιθώριο, εξαιτίας της νοητικής στέρησης του πρώτου της παιδιού. Βαθιά πληγωμένη, η Ζεηνάπ ξεκίνησε ξανά το ταξίδι προς την Ελλάδα, αλλά αυτή τη φορά με τους δύο γιους της. Η τόλμη της την αντάμειψε και έφτασε στην Αθήνα, ενώ ο δρόμος της την οδήγησε στην πόρτα του Κέντρου μας. Όταν έφτασε στο Κέντρο ήταν απελπισμένη και η καρδιά της βυθισμένη στο πένθος.
Η ομάδα μας τους “αγκάλιασε”, προσφέροντάς τους ρούχα, τρόφιμα και ψυχολογική υποστήριξη. Επίσης, τόσο εκείνη όσο και ο μεγάλος της γιος άρχισαν να παρακολουθούν μαθήματα Αγγλικών. Μάλιστα, το Κέντρο διέθεσε ένα άτομο για να τον προσέχει αποκλειστικά και να τον βοηθά να συμμετέχει στα παιδικά προγράμματα.
Ύστερα από λίγο χρονικό διάστημα, η Ζεηνάπ ξεκίνησε να συμμετέχει και στη βιβλική μελέτη, που γινόταν κάθε Παρασκευή, και σύντομα ο Λόγος του Θεού άρχισε να αλλάζει τη ζωή της. Το χαμόγελο επέστρεψε στο πρόσωπό της, η καρδιά της γέμισε ειρήνη και μια νέα ελπίδα για το μέλλον πλημμύρισε το νου της. «Γνώρισα την αγάπη του Ιησού Χριστού. Τώρα πια είμαι χαρούμενη και έχω ελπίδα!» είπε, εξηγώντας την πηγή από την οποία αντλεί πλέον δύναμη για να προχωρά στη ζωή της. Μάλιστα, παραδέχθηκε πως ο Θεός της χάρισε ηρεμία και άλλαξε τον τρόπο με τον οποίο βλέπει, ακόμα και η ίδια, τον μεγάλο της γιο. Η Ζεηνάπ πήρε τα ηνία της ζωής της στα χέρια της, βιώνοντας μια γνήσια εσωτερική αλλαγή, που μόνο ο Ιησούς Χριστός μπορεί να φέρει!
