Η ζωή της 30χρονης Τόνιας δεν είναι εύκολη. Όμως οι συνεχείς ανατροπές την έκαναν μια δυνατή γυναίκα, που ξεπέρασε τις στιγμές που ήθελε να τερματίσει τη ζωή της και έχοντας σήμερα 5 υπέροχα παιδιά, να μπορεί να λέει: «Δόξα τω Θεώ!».
Η Τόνια έφτασε χήρα στη Λέσβο από τη Συρία το 2018 μαζί με τα 4 παιδιά της. Εκεί δέχθηκε να κακοποιηθεί σεξουαλικά, όταν ο βιαστής τής είπε πως αν αρνιόταν, τότε θα βίαζε την 9χρονη κόρη της. Το οδυνηρό περιστατικό την άφησε έγκυο. Σε λίγους μήνες, όμως ξεκίνησαν επιπλοκές και έτσι μεταφέρθηκε στην Αθήνα, όπου σύντομα απέβαλλε. Σε εκείνη τη φάση το Κέντρο μας «αγκάλιασε» εκείνη και τα παιδιά της, παρέχοντας πρακτική και ιατρική βοήθεια.
Δυστυχώς, τον Ιούνιο του 2020 ένα νέο περιστατικό τάραξε πάλι τη ζωή της. Η κρατική επιδότηση για το σπίτι της είχε λήξει και έτσι ξεκίνησε να αναζητά νέο. Στην προσπάθεια της αυτή, πήγε σε ένα σπίτι, όπου της το έδειξε ένας αραβόφωνας, και της επιτέθηκε σεξουαλικά. Η Τόνια υπέστη για δεύτερη φορά βιασμό και έμεινε ξανά έγκυος. «Θέλω να τερματίσω τη ζωή μου» ήταν η σκέψη που βασάνιζε το μυαλό της.
Όταν συνήλθε από το σοκ, άρχισε να πιστεύει πως η έκτρωση ήταν η μόνη λύση και σε εκείνη τη φάση συζητήσαμε μαζί της όλες τις επιλογές που είχε. Η Τόνια άρχισε να σκέφτεται την υιοθεσία, όμως όσο περνούσε ο καιρός δεν ήταν σίγουρη αν ήθελε να δώσει το μωρό. Έτσι, η ομάδα μας στάθηκε δίπλα της ακούγοντας τους ενδοιασμούς και τις σκέψεις της με συμπόνια και κατανόηση. Επίσης, την ενθάρρυνε να πιστέψει πως ακόμα και μέσα από τη δυσκολία, θα μπορούσε να συμβεί κάτι καλό. Τελικά, ενώ οι δυσκολίες της αύξαναν, η στάση της άλλαξε και άρχισε να είναι γεμάτη ευγνωμοσύνη και ευχαριστία!
Μια νέα αρχή
Καθότι δεν είχε βρει ακόμα σπίτι, αποφάσισε να απευθυνθεί στα Ηνωμένα Έθνη, τα οποία διοργάνωσαν μέσα λίγες μέρες τη μετέγκαταστασή εκείνης και των παιδιών της στη Γερμανία. Εκεί γέννησε ένα υγιέστατο κοριτσάκι και έστειλε το εξής μήνυμα: «Είμαι πολύ χαρούμενη και η απόφαση μου να κρατήσω το παιδί πιστεύω πως ήταν θέλημα του Θεού». Αν και η αλλαγή αυτή ήταν απότομη και λυπηθήκαμε που δεν προλάβαμε ούτε να την αποχαιρετήσουμε, είναι ευχή και προσευχή μας, να την περιμένει ένα καλύτερο μέλλον.
